26/09/2026..*ప్రాంజలి ప్రభ కథలు*
*ఒక పొరుగింటి "ఆత్మగౌరవము*
*మా అమ్మ ఇరుగుపొరుగు వాళ్లను తరచూ "ఉప్పు" అడిగేది...*
*మా ఇంట్లో ఎప్పుడూ బోలెడంత ఉప్పు ఉండేది. అయినా సరే... ఎవరి దగ్గరైనా "ఉప్పు" అడుగుతూనే ఉండేది.*
*చిన్నప్పటి నుంచి అది నాకు అస్సలు అర్థం కాకపోయేది.* *"ఇంట్లో "ఉప్పు" ఉండగా, మళ్లీ ఎందుకు అడుగుతోంది?" అని చాలాకాలం ఆలోచించేవాడిని.*
*ఒకరోజు ఇక ఆగలేక అమ్మనే అడిగేశాను. అమ్మ నవ్వుతూ చెప్పింది...మన దగ్గర "ఉప్పు" లేదని అడగడం కాదు నాన్నా...*
*మన పొరుగింటి వాళ్ల దగ్గర "డబ్బు" కాస్త తక్కువ. వాళ్లకు ఏదైనా అవసరం వచ్చినప్పుడల్లా! మన దగ్గరకు వచ్చి అడుగుతుంటారు. "నేనూ సంతోషంగా ఇస్తుంటాను.*
*కానీ! ఎప్పుడూ, మనమే ఇస్తూ ఉంటే...* *వాళ్లకు తెలియకుండానే, "మనం తీసుకునే వాళ్లం... వాళ్లు ఇచ్చేవాళ్లు" అనే చిన్న "న్యూనతా భావం కలుగుతుంది.*
*అందుకే... నాకు "అవసరం లేకపోయినా", వాళ్ల దగ్గర ఏదో ఒకటి అడుగుతుంటాను.*
*"ఉప్పు కావచ్చు...* *"పంచదార కావచ్చు... ఇంకేదైనా కావచ్చు.*
*అలా అడగడం ద్వారా! వాళ్లకు ఒక విషయం గుర్తు చేస్తుంటాను...*
*"మీరు కూడా మాకు అవసరమే... మా జీవితంలో మీకూ, ఒక స్థానం ఉంది’ అని.*
*వాళ్లు మన దగ్గర ఏదైనా తీసుకున్నప్పుడల్లా; "మనం వాళ్లకు ఋణపడి ఉన్నాం" అనే భావన కలగ కూడదు.*
*వాళ్లు కూడా మనకు ఏదో ఒకటి ఇస్తున్నారు... మనకు కూడా, వాళ్ల అవసరం ఉంది... అనే "ఆత్మగౌరవం" వాళ్లలో ఉండాలి.*
*మనిషికి "అన్నం" ఎంత అవసరమో... అంతే అవసరం "అతని, "ఆత్మగౌరవం" కూడా.*
*ఇవ్వడం లోనే "గొప్పతనం లేదు నాన్నా... ఎదుటివాడికి "నువ్వూ నాకు సమానమే" అనే భావన కలిగించడంలోనే, అసలైన "గొప్పతనం ఉంది.*
*"మీరెక్కువ...మేం తక్కువ" అనే "భావన" మనుషుల మధ్య దూరాన్ని పెంచుతుంది.*
*కానీ...*
*"నీకు నేను అవసరం...*
*"నాకు నువ్వు అవసరం" అనే చిన్న "భావన"రెండు ఇళ్ల మధ్య గోడల్ని కూడా కరిగించి, "మనసుల" మధ్య వంతెనలు కడుతుంది.*
*అందుకే! నేను, వాళ్ల దగ్గర "ఉప్పు" అడుగుతుంటాను.*
*ఆ "ఉప్పు" మన వంటకు ఎంత ఉపయోగపడుతుందో తెలియదు... కానీ! అది మనుషుల మధ్య ఆప్యాయత, సమానత్వం, ఆత్మగౌరవం మాత్రం కాపాడుతుంది.*
*అమ్మ మాటలు విన్నాక నాకు అర్థమైంది...*
*అమ్మ అడిగింది "ఉప్పు" కాదు..."*
*ఒక మనిషి "మనసును."*
*ఒక పొరుగింటి "ఆత్మగౌరవాన్ని.*
*ఒక సంబంధం నిలబడటానికి కావాల్సిన ఆప్యాయతను.*
*అమ్మ చేతిలోని ఆ చిన్న గిన్నె "ఉప్పు" వెనుక ఇంత పెద్ద "మనసు" దాగి ఉందని అప్పుడు మొదటిసారి తెలుసుకున్నాను.*
*కొంత మంది మనకు "జీవితాన్ని పెద్ద పెద్ద మాటలతో కాదు... చిన్న చిన్న పనులతో నేర్పిస్తారు.*
*నా అమ్మ కూడా అలాంటి గురువే...అమ్మ అడిగింది ఉప్పు కాదు... వాళ్ల "మనసులోని "న్యూనతను.* *తీసుకున్నదేమీ కాదు... వాళ్ల "ఆత్మగౌరవాన్ని" తిరిగి ఇచ్చింది.*
*అందుకే... అమ్మ వెళ్లిపోయినా! ఆమె "చేతిలోని, ఆ "చిటికెడు ఉప్పు" ఇప్పటికీ, నా జీవితానికి "రుచి చెబుతూనే, ఉంది. *
*సేకరణ-
****
24/08
ఓర్పు ! ఒక పరీక్ష :
స్కూల్లో క్లాస్ టీచర్ తన క్లాసులోని పిల్లలందరికీ కమ్మని మిఠాయి పంచి, ఒక విచిత్రమైన షరతు పెట్టాడు.
"వినండి పిల్లలూ! మరో పది నిమిషాల వరకు మీరందరూ మీ మిఠాయి తినకూడదు!" అని చెప్పి తరగతి గది నుండి వెళ్లిపోయాడు.
క్లాస్ రూమ్లో కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.
పిల్లలందరూ తమ ముందు ఉంచిన మిఠాయి వైపు చూస్తున్నారు, గడిచే ప్రతి క్షణం వారి ఆతృతను అదుపులో ఉంచుకోవటం చాలా కష్టంగా ఉంది.
పది నిమిషాల తర్వాత టీచర్ ఆ క్లాస్ రూమ్ లోకి ప్రవేశించారు.
అతను పరిస్థితిని సమీక్షించాడు.
మొత్తం క్లాస్ లో మిఠాయిలు తిననివారు ఏడుగురు పిల్లలు ఉన్నారని కనుగొన్నాడు.
మిగిలిన పిల్లలందరూ మిఠాయి తినేసి, దాని రంగు, రుచి గురించి గట్టిగా మాట్లాడుకుంటున్నారు.
ఉపాధ్యాయుడు తన డైరీలో ఈ ఏడుగురు పిల్లల పేర్లను రహస్యంగా నమోదు చేసి, బోధన ప్రారంభించాడు.
ఈ ఉపాధ్యాయుడి పేరు ‘వాల్టర్ మిషెల్’.
కొనేళ్ల తర్వాత వాల్టర్ తన డైరీని తెరిచి ఆ ఏడుగురు పిల్లల పేర్లను బయటకు తీసి వారు ఇప్పుడు ఏం చేస్తున్నారన్న సమాచారం తెలుసుకున్నాడు.
ఈ ఏడుగురు చిన్నారులు తమ తమ రంగాల్లో మంచి విజయాలు సాధించారని తెలుసుకున్నాడు.
అదే తరగతికి చెందిన మిగిలిన విద్యార్థుల గురించి కూడా ఆరా తీశాడు. వారిలో ఎక్కువ మంది సాదాసీదా జీవితాన్ని గడుపుతున్నారని, కొంతమంది ఆర్థికంగా, సామాజికంగా క్లిష్ట పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటున్నారని తెలుసుకున్నాడు.
వాల్టర్ తన పరిశోధనను ఈ ఒక్క వాక్యంలో ముగించాడు –
"కేవలం ఒక్క పది నిమిషాలు కూడా ఓపిక పట్టలేని వ్యక్తి, జీవితంలో ఎప్పటికీ పురోగమించలేడు."
ఈ పరిశోధన ప్రపంచవ్యాప్త ఖ్యాతిని పొందింది.
ఉపాధ్యాయుడు వాల్టర్ పిల్లలకు ఇచ్చిన మిఠాయి, "మార్ష్ మెల్లో" అవడంవల్ల, ఇది "మార్ష్ మెల్లో సిద్ధాంతం" అని పిలువబడింది.
ఈ సిద్ధాంతం ప్రకారం, ప్రపంచంలో అత్యంత విజయవంతమైన వ్యక్తులు ఎల్లప్పుడూ అనేక ముఖ్యలక్షణాలతో పాటు ‘ఓర్పు’ని కలిగిన వారే.
****
“24/08
హిందూ” అనే పదాన్ని ఒక మతానికి ముడి పెడుతున్నారు. “హిందు” అనేది మతం పేరా? ప్రాంతం పేరా?
“హిందూ” అనే పదం మొదట ఒక మతానికి చెందిన పేరు కాదు. అది మొదట ఒక ప్రాంతానికి, ఆ ప్రాంతంలో నివసించే ప్రజలకు ఇచ్చిన పేరు. తరువాత ఆ ప్రాంత ప్రజల జీవన విధానం, ఆచారాలు, తత్వం, పూజా విధానాలు అన్నింటికీ కలిపి అదే పేరు మతపరమైన అర్థాన్ని పొందింది.
సంస్కృతంలోని “సింధు” అనే పదమే దీనికి మూలం. “సింధు” అంటే నది; ముఖ్యంగా సింధు నది. పర్షియన్ భాషలో “స” ధ్వని చాలాసార్లు “హ”గా మారుతుంది. అందువల్ల “సింధు” → “హిందు” అయింది.
ఇదే మార్పు “సప్త సింధు” అనే పదం పర్షియన్ గ్రంథాలలో “హప్త హిందు”గా కనిపించడానికి కారణం.
ప్రాచీన పర్షియన్ల దృష్టిలో సింధు నది ఆవలి వైపున ఉన్న భూమి అంతా “హిందు”ల దేశం. అందువల్ల అక్కడి ప్రజలు – వారి భాష, జాతి, దేవతలు, ఆచారాలు ఏవైనా సరే – “హిందువులు”గా పిలవబడ్డారు. అంటే ఆ కాలంలో “హిందూ” అనేది మతపరమైన పదం కాదు; కేవలం భౌగోళిక మరియు సాంస్కృతిక గుర్తింపు మాత్రమే.
తర్వాత గ్రీకులు అదే పదాన్ని “ఇండోస్” (Indos) అని పలికారు. అక్కడినుంచి “ఇండియా” అనే పదం వచ్చింది. అందుకే “హిందూ”, “హిందుస్తాన్”, “ఇండియా”, “ఇండియన్” అన్నీ ఒకే మూలమైన “సింధు” అనే పదం నుండి వచ్చినవే.
మరొక ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, రామాయణం, మహాభారతం వంటి ప్రాచీన భారతీయ గ్రంథాలలో “హిందూ మతం” అనే పదం కనిపించదు. అక్కడ “ధర్మం”, “సనాతన ధర్మం”, “వైదిక ధర్మం”, “ఆర్య ధర్మం” వంటి పదాలే కనిపిస్తాయి. ఎందుకంటే అప్పట్లో భారతీయులు తమను “హిందువులు”గా కాకుండా, శైవులు, వైష్ణవులు, శాక్తులు, స్మార్తులు, గణపత్యులు వంటి సంప్రదాయాల ప్రకారం గుర్తించుకునేవారు.
మధ్యయుగంలో ఇస్లాం భారతదేశంలోకి వచ్చిన తరువాత, “ముస్లింలు కాని భారతీయులు” అనే అర్థంలో “హిందూ” అనే పదం ఎక్కువగా వాడుకలోకి వచ్చింది. ఆ తరువాత బ్రిటిష్ పాలనలో జనాభా లెక్కలు, చట్టాలు, పరిపాలనా అవసరాల కోసం భారతదేశంలోని ఎన్నో భిన్నమైన సంప్రదాయాలను ఒకే గొడుగు కింద చేర్చి “Hinduism” అనే మతపరమైన వర్గీకరణను స్థిరపరిచారు. ఈ విధంగా “హిందూ” అనే భౌగోళిక పదం క్రమంగా మతపరమైన పేరుగా మారింది.
అయితే “హిందూ” అనే పదానికి సంబంధించి ప్రసిద్ధిగా చెప్పబడే “హింసాం దూషయతి ఇతి హిందూ:” అనే నిర్వచనం చారిత్రక మూలపదం కాదు. అది తరువాత కాలంలో వచ్చిన తాత్విక లేదా భావప్రధాన వ్యాఖ్యానం.
అంటే “హింసను వ్యతిరేకించేవాడు హిందువు” అనే భావాన్ని చెప్పడానికి ఉపయోగించే ఆధ్యాత్మిక వివరణ మాత్రమే; పదం యొక్క అసలు వ్యుత్పత్తి కాదు. అసలు చారిత్రక మూలం మాత్రం “సింధు” అనే భౌగోళిక పదమే అని ఎక్కువ మంది చరిత్రకారులు అంగీకరిస్తారు.
అందువల్ల:
మొదట “హిందూ” = సింధు నది ఆవలి ప్రాంత ప్రజలు
తరువాత “హిందూ” = భారతీయ సంస్కృతిని అనుసరించే ప్రజలు
చివరికి “హిందూ” = ఒక మతపరమైన గుర్తింపు
అందుకే కొందరు “హిందూ ఒక మతం మాత్రమే కాదు; అది ఒక సంస్కృతి, జీవన విధానం” అంటారు. చారిత్రకంగా చూస్తే ఆ మాటలో కొంత నిజం ఉంది. ఎందుకంటే “హిందూ” అనే పదం పుట్టుకలో ప్రాంతం ఉంది, అభివృద్ధిలో సంస్కృతి ఉంది, తరువాత మతం కూడా కలిసింది.
****
Vijnana Bhairava Tantra - Paclarifications.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం - మొదటి భాగం
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం పార్ట్ 1. శ్లోకాలు 1 – 4
రుద్ర యామాల గురించి మరింత వివరణ కోరుతూ భైరవుడిని భైరవుడు (భైరవ లేదా శివుడి భార్య శక్తి) అడిగిన ప్రశ్నతో విజ్ఞాన భైరవ ప్రారంభమవుతుంది . రుద్ర యామాలలోని అధ్యాయాలలో విజ్ఞాన భైరవ ఒకటి. రుద్ర యామాల నుండి తనకు 'త్రిక-భేదం' గురించి తెలుసని ఆమె ప్రత్యేకంగా శివుడికి చెబుతుంది. త్రిక భేదం అనేది శాక్త ఆలోచనా విధానం యొక్క తత్వశాస్త్రం. త్రిక అంటే మూడు మరియు భేదం అంటే తేడా. వారి ద్వారా ఉద్భవించిన తేడాలు "పర, పరా-పర మరియు అ-పర".
పరా ( లలిత సహస్రనామం నామం 366 లో వివరంగా చర్చించబడింది ) అంటే అత్యున్నత రూపం. ఈ రూపం అతీంద్రియమైనది, మానవ అనుభవం లేదా అవగాహన యొక్క సాధారణ పరిధికి మించి మరియు వెలుపల ఉంటుంది. ఈ రూపం సర్వోన్నతంగా పరిగణించబడుతుంది మరియు శక్తితో నిండి ఉంటుంది. వ్యక్తీకరించడానికి ఇది దాని ఆధిపత్యాన్ని కోల్పోతుంది మరియు 'పర-పర' అవుతుంది, ఇది సగటు ఆధిపత్య స్థాయి.
ఇది వ్యక్తమయ్యే ఖచ్చితమైన సమయంలో దాని బలాన్ని మరింత కోల్పోతుంది 'అపర' అవుతుంది, దాని ఆధిపత్యాన్ని కోల్పోతుంది మరియు వ్యక్తమవుతుంది. ఈ మూడు దశలను శివ, శక్తి మరియు నర (జీవ లేదా మనిషి) అని పిలుస్తారు. దీనిని బాగా అర్థం చేసుకోవడానికి, పరా అంటే శివుడు,
పరా-పరా అంటే శక్తి మరియు అపరా అంటే జీవుడు. శివ (పరా) స్థితిలో జ్ఞానం మరియు క్రియ రెండూ సమాన నిష్పత్తిలో మిళితం అవుతాయి. శక్తి దశలో జ్ఞానం మాత్రమే ప్రధానమైనది మరియు అ-పరా (మానవ స్థాయి) దశలో క్రియ మాత్రమే ప్రధానమైనది. దీనిని 'త్రిక-భేదం' అంటారు.
భైరవి మరిన్ని ప్రశ్నలు అడుగుతుంది. భైరవి ఈ క్రింది వాటిని తెలుసుకోవాలనుకుంటోంది.
1. అక్షరాల యొక్క నిజ స్వభావం (సంస్కృతంలో 'అ' నుండి 'క్ష' వరకు),
2. మంత్రాల తొమ్మిది విభాగాలు మరియు
3. చక్రాలను (కుండలిని ) శక్తివంతం చేసే అచ్చులు లేని మంత్రం యొక్క శక్తి . ఈ ప్రశ్నలను అర్థం చేసుకోవడానికి భైరవి ఉపయోగించిన పదాలతో పరిచయం ఉండాలి. మొదటి ప్రశ్న అక్షరాల యొక్క వాస్తవ స్వభావం గురించి. ఈ అక్షరాలు వస్తువులను ఉత్పత్తి చేస్తాయి. అసలు పద్యం 'శబ్ద-రాశి-కళ' అని చెబుతుంది. శబ్ద-రాశి అంటే సంస్కృతంలోని 51 అక్షరాలు. కాలా అంటే దైవిక గతి శక్తి లేదా బ్రాహ్మణుని విమర్శ రూపం. బ్రహ్మానికి రెండు అంశాలు ఉన్నాయి. ప్రకాశ అనేది లక్షణాలు లేకుండా స్వయం ప్రకాశించే బ్రహ్మం మరియు ఇది కేవలం సాక్షి. బ్రహ్మం యొక్క మరొక అంశం విమర్శ రూపం, ఇది సృష్టి యొక్క గతి శక్తి. ప్రకాశం శివుడు మరియు విమర్శ శక్తి.
రెండవ ప్రశ్న మంత్రాల తొమ్మిది విభాగాల గురించి. మంత్రాలు శబ్ద బ్రాహ్మణం యొక్క ఉత్పత్తులు. శబ్ద బ్రాహ్మణం నుండి ఉద్భవించిన అక్షరాలతో మంత్రాలు తయారయ్యాయని చెప్పవచ్చు. శబ్ద బ్రాహ్మణం గురించి ఈ సైట్లో వివరంగా చర్చించబడింది.
తొమ్మిది రకాల మంత్రాలు
1. శివ, 2. సదాశివ, 3. ఈశ్వర, 4. శుద్ధ విద్య, 5. మాయ, 6. కాల, 7. నీయతి, 8. పురుష మరియు 9. ప్రకృతి.
ప్రకృతి ప్రకృతి మరియు పురుషుడు వ్యక్తిగత ఆత్మ. ఈ తొమ్మిది సృష్టిలో మరియు విధ్వంసంలో వాటి బాగా నిర్వచించబడిన పాత్రలను పోషిస్తాయి. ఈ తొమ్మిదింటిని ఆత్మ-భేద లేదా ఆత్మ యొక్క వివిధ దశలు అంటారు. ఈ తొమ్మిది సూత్రాలు లేదా తత్వాలు తొమ్మిది అక్షరాల ద్వారా సూచించబడతాయి మరియు అవి
హ ర్ క్స మ్ ల్ వ్ య్ న్ నుం
h,r,ks,m,l,v,y,n,num. విముక్తిని కోరుకునే ఆత్మ సృష్టి యొక్క అంతిమ మూలమైన పరమ శివుడిని తెలుసుకోవడానికి ఈ ప్రతి స్థితులను దాటాలి. ఒక ఆత్మ శివుడిని బాగా అర్థం చేసుకున్నప్పుడు, ఆత్మ స్వీయ-సాక్షాత్కారం పొందుతుంది. పరా పరా-పరగా మారి, తరువాత అ-పరగా మారినప్పుడు జననం జరుగుతుంది. ఇది శివుడు శక్తిగా మరియు తరువాత మనిషిగా మారే ప్రక్రియ. ఒకటి (శివుడు) అనేక (జీవులు)గా మారుతుంది. ఈ ఆక్రమణ ప్రక్రియ ఏదో ఒక సమయంలో ఆగిపోతుంది మరియు పునర్జన్మ లేకుండా శివుడితో శాశ్వతంగా అనుసంధానించబడి ఉంటుంది. ఆత్మ లేదు, అది మరింత పరిణామం మరియు లయానికి గురికాదు ఎందుకంటే దాని అనుభవం ద్వారా జ్ఞానాన్ని పొందడం ద్వారా అది దాని మూలాన్ని గ్రహిస్తుంది. ఈ ప్రక్రియను స్వీయ-సాక్షాత్కారం
అంటారు .
ఈ వివరణలో మరొక కోణం ఉంది. శబ్దం ఉద్భవించి వివిధ ప్రక్రియలకు లోనవుతుంది. ఇదంతా OM తో ప్రారంభమవుతుంది . OM నుండి ఒకరు OM జపించడంపై దృష్టి పెట్టాలి, అదే సమయంలో ఒకరి శ్వాస కదలికపై దృష్టి పెట్టాలి. ఉచ్ఛ్వాసాలు మరియు నిశ్వాసలు రెండింటి ప్రక్రియలో, శ్వాస లోపలికి మరియు బాహ్యంగా ఒక సమయంలో ఆగిపోతుంది. తదుపరి దశ OM శబ్దం లేకుండా జపించబడుతుంది మరియు తదుపరి స్థితిలో శ్వాస నిలిపివేయబడుతుంది. ఈ శ్వాస దశలో, ఒకరు శబ్దం లేని ధ్వని దశకు, అంటే ధ్వని యొక్క సూక్ష్మ రూపానికి చేరుకుంటారు. తదుపరి దశ సృష్టి యొక్క గతి శక్తితో తనను తాను గుర్తించుకునే ప్రదేశం. శక్తిని గుణాలు లేదా మాయతో కూడిన బ్రహ్మం అని కూడా పిలుస్తారు. శక్తి ఒక రకమైన నకిలీ ఆనందం ద్వారా గ్రహించబడుతుంది. ఈ నకిలీ ఆనందం ఒకరి భౌతిక శరీరం నుండి, సాక్షాత్కారానికి చివరి దశ నుండి వ్యాపించినప్పుడు, అతను శివుడు మరియు శక్తి ఏకమయ్యే చివరి దశకు వెళతాడు. లక్షణాలతో (శక్తి) ఉన్న బ్రహ్మం మరియు లక్షణాలు లేని బ్రహ్మం (శివుడు) ఒకటిగా, స్వీయ-ప్రకాశవంతమైన బ్రహ్మంగా మారతారు. ఇక్కడ ఏ రూపం లేదు మరియు ఒకటి సర్వవ్యాప్తి మరియు సర్వశక్తిమంతుడైన శివుడి నుండి వేరు కాదు.
ఈ స్థితులను 1. అకార, 2. ఉకార, 3. మకర (ఈ మూడింటినీ కలిపి నాద అంటారు. అ + ఉ + మ = ఓం), 4. బిందు, 5. అర్ధచంద్ర, 6. నిరోధిక, 7. శక్తి, 8. వ్యాపిని, 9. సమాన మరియు చివరకు 10. ఉన్మాన అని పిలుస్తారు. ఉన్మాన దశలో ఆత్మ శివుడితో విలీనం అవుతుంది మరియు శివుడితో ఏకమవుతుంది.
భైరవి యొక్క మూడవ ప్రశ్న కుండలినీ మార్గంలోని అన్ని శక్తి కేంద్రాలను శక్తివంతం చేసే అచ్చులు లేని మంత్రం గురించి. ఆమె చక్రాల శక్తిని తెలుసుకోవాలని ఆసక్తిగా ఉంది. అటువంటి శక్తి అచ్చులు లేని బీజము 'హ' నుండి ఉద్భవించిందా అని ఆమె శివుడిని అడుగుతోంది.
ఈ అచ్చులు లేని 'హ' ను 'ప్రాణ-కుండలిని' అంటారు.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం - పార్ట్ 2
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం పార్ట్ 2. శ్లోకాలు 5 – 9
భైరవి ఇప్పుడు 'పర' అనేది 'అపర' తో సరిపోతుందో లేదో తెలుసుకోవాలనుకుంటోంది. పరా దశ సంక్లిష్టంగా ఉండకపోవచ్చు కాబట్టి, దానిని మంత్రాల రూపంలో లేదా శారీరక రూపాల రూపంలో వేరు చేయవచ్చా? భైరవుడు భైరవి యొక్క సందేహాలను స్పష్టం చేస్తాడు. భైరవి శిష్యుడు మరియు భైరవుడు ఆమె గురువు. తన శిష్యుల సందేహాలను తొలగించడం గురువు యొక్క విధి అవుతుంది. గురు-శిష్య సంబంధానికి రెండు అంశాలు ఉన్నాయి. ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందిన వ్యక్తి మాత్రమే సరైన గురువుగా పనిచేయగలడు. శిష్యులు తమ గురువుపై పూర్తి విశ్వాసం కలిగి ఉండాలి. గురువు యొక్క పని మంత్రాల ఉపదేశంతో ముగియదు. అతను తన శిష్యులకు బ్రహ్మ జ్ఞానాన్ని అందించాలి. గురువు తన శిష్యుడి చైతన్యంలో తన స్వంత చైతన్యాన్ని ప్రారంభించాలి. గురువు తన శిష్యుడిని దీక్ష యొక్క ప్రారంభ ప్రక్రియ నుండి తన శిష్యుడి చివరి విముక్తి వరకు నడిపిస్తాడు.
పర అనేది బాహ్యమైనది, ఎందుకంటే అది సర్వోన్నతమైనది. మొత్తం వ్యక్తీకరణ మూడు రూపాల్లో కనిపిస్తుంది - స్థూల (స్థూలం), సూక్ష్మ (సూక్ష్మ) మరియు అంతర్లీన (పర). పర యొక్క స్వభావాన్ని శక్తి యొక్క ముఖ్యమైన రూపమైన 'అహం' (నేను) రూపంలో బ్రహ్మం (శివుడు) యొక్క విస్తరణగా కూడా అర్థం చేసుకోవచ్చు. అ-పర అనేది పర యొక్క మరొక తీవ్రత. అపర (నర) దశలో, స్థూల భౌతిక ప్రపంచం యొక్క అభివ్యక్తి జరుగుతుంది. దైవిక అత్యున్నత రూపం భైరవ (పర). అతని భేదాత్మక శక్తి అ-పర (నర) మరియు అతని భేదాత్మక మరియు భేదరహిత శక్తి పరా-పర (శక్తి). భైరవి అ-పరతో పరా యొక్క అనుకూలత గురించి లేదా ఒక జీవితో శివుడి అనుకూలత గురించి ఎందుకు తెలుసుకోవాలనుకుంటోంది? బహుశా ఈ అనుకూలత సృష్టి ప్రక్రియకు అనుసంధానించబడిందని ఆమె గ్రహించి ఉండవచ్చు. ఈ మూడింటిలో పరా నిస్సందేహంగా సర్వోన్నతమైనది. పర లేదా బ్రహ్మను మంత్రాల ద్వారా లేదా రూపాల ద్వారా పొందలేము. అందువల్ల, భైరవి తన గురువు మరియు భార్య భైరవుని నిజమైన రూపాన్ని తెలుసుకోవాలనుకుంటుంది. బ్రహ్మం యొక్క నిజమైన గుర్తింపు తెలిస్తే, ఆయనను చేరుకోవడం సులభం. భైరవి ప్రశ్న శివుడి వైపు మాత్రమే కాకుండా మొత్తం విశ్వానికి కూడా దారి తీస్తుంది. అన్నింటికంటే, ఆమె అత్యున్నత జ్ఞానం యొక్క స్వరూపం, అందువల్ల ఆమె బ్రహ్మను మరియు అతని చర్యలను అర్థం చేసుకోవడానికి దారితీసే ప్రశ్నలను రూపొందిస్తుంది. భైరవి ప్రశ్నలను ఈ విధంగా అమర్చవచ్చు:
1. భైరవుని వాస్తవికత ఏమిటి.
2. ఈ విశ్వం ఏమిటి.
3. ఈ విశ్వం యొక్క కేంద్ర బిందువు ఏమిటి.
4. కాలం మరియు స్థలాన్ని అధిగమించవచ్చా.
5. నిరాకార రూపం అంటే ఏమిటి.
ఇప్పుడు భైరవుడు భైరవుడి సందేహాలను నివృత్తి చేయడం ప్రారంభించాడు. తన వివరణల క్రమంలో, ఆయన 112 పద్ధతులను ప్రకటిస్తాడు. తనకు బాగా సరిపోయే 112 పద్ధతుల్లో దేనినైనా ఎంచుకోవచ్చు. ఈ పద్ధతుల్లో దేనిలోనూ ఆచారం లేదు. ఈ పద్ధతులను ఆచరించడానికి అత్యున్నతమైన ఏకాగ్రత అవసరం. ఒకరు తన చైతన్యాన్ని స్వచ్ఛంగా ఉంచుకోవాలి. స్వచ్ఛమైన చైతన్యాన్ని కలిగి ఉండటానికి, ఆలోచనలు స్వచ్ఛంగా ఉండాలి. అంతిమంగా, జీవాత్మ (అపర) మరియు పరమాత్మ (పర) మధ్య సంబంధాన్ని ఏర్పరుస్తుంది మనస్సు. భైరవుడు తన ప్రశ్న తంత్రాల సారాంశం గురించి అని చెప్పడం ద్వారా ప్రారంభిస్తాడు. తంత్ర శాస్త్రం మరియు యోగ శాస్త్రం మధ్య తేడా ఉంది. తంత్రం మరియు యోగ రెండూ ఆత్మసాక్షాత్కారానికి దారితీస్తాయి, కానీ ప్రయాణించాల్సిన మార్గం ఒకదానికొకటి పూర్తిగా వ్యతిరేకం. యోగం ఒకరి స్వభావానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడాలని చెబుతుంది కానీ తంత్రం మీరు ఎవరో అంగీకరిస్తుంది. యోగంలో బ్రహ్మాన్ని గ్రహించడానికి ఒకరు తనను తాను రూపాంతరం చేసుకోవాలి. కానీ తంత్రం అటువంటి పరివర్తనను సమర్థించదు కానీ అది ఏకాగ్రతపై దృష్టి పెడుతుంది. తంత్రం ఇంద్రియాలను పట్టించుకోదు మరియు అది మనస్సును మాత్రమే పట్టించుకుంటుంది. విజ్ఞాన భైరవ ఒక తంత్రుడు .
తన ప్రశ్నలకు సమాధానాలు జ్ఞానోదయం పొందిన వారికే అర్థమవుతాయని భైరవుడు చెబుతున్నాడు. అయినప్పటికీ ఆయన తన శిష్యుడైన తన భార్యతో పంచుకోవడానికి ఇష్టపడ్డాడు. తన శిష్యుడు బ్రహ్మ జ్ఞానాన్ని పొందేందుకు తగినవాడని గురువు నిర్ణయిస్తాడు. బ్రహ్మ స్వయంగా వివరించిన బ్రహ్మ జ్ఞానం ప్రకృతిలో అత్యంత రహస్యమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. శివుడు తన రహస్యాలను తన శక్తితో పంచుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. భైరవుడు 'మంత్రాలు మరియు రూపాలు వ్రాయడానికి మాత్రమే మరియు వాటిని అర్థం చేసుకోవడానికి సమయం విలువైనది కాదు. భైరవుడు రూపాలు లేదా మంత్రాలు కాదు. ఇవి మాయ యొక్క ప్రభావాలు మరియు ప్రకృతిలో మోసపూరితమైనవి. అవి కలల వంటివి.' ప్రారంభ ప్రకటనలోనే, శివుడు భాగం 1 లో చర్చించబడిన తొమ్మిది రూపాలు మరియు 51 అక్షరాలను తోసిపుచ్చాడు. ఈ వివరణలు ఇప్పటికీ ఆచారాలతో సంబంధం ఉన్నవారికి ఉపయోగించబడ్డాయి . ఆచారం వాస్తవికతకు మైళ్ల దూరంలో ఉంది. ఆచారాలు ఆధ్యాత్మికతకు పరిచయం మాత్రమే మరియు పరిచయంపై మాత్రమే దృష్టి పెట్టడం కొనసాగించలేము. ఆచారాన్ని పరిచయంగా పరిగణించినట్లయితే,
విముక్తి ముగింపు . ఆధ్యాత్మికత ప్రక్రియ విద్య లాంటిది. దిగువ తరగతిలో బోధించే అంశాలను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం ద్వారా దిగువ తరగతి నుండి ఉన్నత తరగతికి పురోగతి సాధించవచ్చు. బోధించిన విషయాన్ని అర్థం చేసుకోలేకపోతే, అతను తదుపరి ఉన్నత తరగతికి వెళ్లడానికి అనుమతించబడడు. ఆచారాల ప్రాముఖ్యతను అర్థం చేసుకోకుండా, ఆధ్యాత్మికతలో తదుపరి ఉన్నత దశకు వెళ్లలేరు. పరివర్తన స్థిరంగా ఉండాలి కానీ క్రమంగా ఉండాలి.
****
చక్రాల క్రియాశీలత ద్వారా వెన్నెముక శక్తివంతం అయినప్పుడు, ఆ విధంగా ఉత్పత్తి అయ్యే శక్తిని 'ప్రాణ-శక్తి' అంటారు. ప్రాణ-శక్తి స్వయంగా సృష్టించబడుతుంది.
భైరవ ఈ ప్రశ్నలకు తరువాత సమాధానం ఇస్తాడు, కానీ భైరవి మరిన్ని వివరణలు కోరే ముందు కాదు.
శివుడు తన మొదటి సాంకేతికతను 26వ శ్లోకంలో ప్రారంభిస్తాడు. మొదటి 25 శ్లోకాలు 112 పద్ధతులను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడానికి బలమైన పునాది వేస్తాయి.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం - పార్ట్ 3
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం పార్ట్ 3. శ్లోకాలు 10-17:
భైరవుడు తన వివరణాత్మక రూపం రూపాలను ధ్యానించే అజ్ఞానులకే అని భైరవుడికి చెబుతాడు. వారు వ్యతిరేక దిశలో పనిచేసే గందరగోళ మనస్సు కలిగి ఉంటారు. వారు ఆచారాలతో మాత్రమే సంబంధం కలిగి ఉంటారు. ధ్యానంలో మునిగిపోయేవారు అజ్ఞానులని భైరవుడు చెప్పాడు. స్వయం ప్రకాశించే బ్రహ్మానికి రూపం లేదని మనకు ఉపనిషత్తులు బోధించాయి. అతనికి రూపం ఉంటే, అతను తన సర్వవ్యాప్తి మరియు సర్వశక్తి స్వభావాన్ని కోల్పోతాడు. ఒక వస్తువు ఒక నిర్దిష్ట ప్రదేశంలో మాత్రమే ఉండగలదు. ఒకే వస్తువు ఒకేసారి విశ్వమంతా ప్రబలంగా ఉండదు. అది ఒక నిర్దిష్ట ప్రదేశంలో ఉండటం ద్వారా విశ్వం యొక్క విధులను నియంత్రించదు. అపరిపక్వ వ్యక్తుల కోసం ఆచారాలు సూచించబడ్డాయి. అవి అపరిపక్వమైనవి ఎందుకంటే, వారు ఇప్పటికీ ద్వంద్వ ప్రభావాలలో మునిగిపోతారు. వారు ఆత్మ మరియు ఆత్మ ఒకటేనని పరిగణించరు. . వాస్తవానికి తాను నవాత్మ లేదా అక్షరాలు కాదని, బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్ర లేదా వాటి శక్తి కాదని భైరవుడు చెప్పాడు. అతను చక్రాలతో సంబంధం కలిగి లేడు లేదా అతని శక్తి శక్తి రూపంలో ఉంటుంది
(న చ శక్తి-స్వరూపకః). అజ్ఞానులకు మరియు ఆధ్యాత్మికతలో ప్రారంభకులకు మాత్రమే ఉద్దేశించిన అన్ని వర్ణనాత్మక పదాలకు తాను అతీతుడని భైరవుడు చెబుతున్నాడు.
ఆచారాలు పిల్లలకు బొమ్మల లాంటివి, వారి దృష్టి బొమ్మల వైపు మళ్ళించబడుతుంది. బొమ్మలు లేకుండా వారికి బొమ్మ అంటే ఏమిటో తెలియదు. బొమ్మల ద్వారా, పిల్లలకు వివిధ ఆకారాలు మరియు రూపాలు నేర్పుతారు. సింహం బొమ్మ పిల్లవాడు సింహం ఎలా ఉంటుందో అర్థం చేసుకునేలా చేస్తుంది. ఆధ్యాత్మికతలో ప్రారంభకులకు కూడా ఇదే సూత్రం వర్తిస్తుంది. ఆచారాలు వారికి మాత్రమే సూచించబడతాయి. అజ్ఞానులు దైవత్వం యొక్క భావనను అర్థం చేసుకోవడానికి ఆచారాల ద్వారా బ్రాహ్మణుడికి ఒక రూపం ఇవ్వబడుతుంది. ఒకే తరగతిలో ఉండటం ద్వారా ఒక బాలుడు అలాగే ఉండడు. అదే విధంగా ఒక అజ్ఞాని ఇప్పటివరకు అనుసరించిన ఆచారాలను వదిలి ముందుకు సాగాలని ఆశించబడుతుంది.
భైరవ ఇప్పుడు తన నిజ స్వరూపాన్ని వెల్లడించడం ప్రారంభించాడు. (ఉల్లేఖించిన ప్రకటనలు అక్షరాలా అనువాదం కాదు)
'నేను కాలం, స్థలం మరియు ఆకారానికి అతీతంగా ఉన్నాను.
నాకు నిర్దిష్ట స్థానం లేదా హోదా లేదు. నా నిజ స్వభావాన్ని వివరణకు అతీతంగా వివరించలేము.
నా రూపాన్ని నిర్వచించలేము లేదా నా స్థానాన్ని నిర్వచించలేము.
' భైరవుడి ప్రకటన అతను మానవ అనుభవం లేదా అవగాహన యొక్క సాధారణ పరిధికి అతీతంగా మరియు వెలుపల ఉన్నాడని సూచిస్తుంది. విశ్వం తెలిసిన దేనినైనా మరియు ప్రతిదానినీ ఆయన అధిగమిస్తాడు. మానవ అనుభవం యొక్క సాధారణ పరిధి ఎందుకంటే, మానవ అనుభవం యొక్క ఉన్నత శ్రేణి జ్ఞానం ద్వారా పొందే ఆనందం. మానవ అనుభవం యొక్క ఉన్నత శ్రేణికి మించి మాత్రమే స్వీయ-సాక్షాత్కారం జరుగుతుంది. మనస్సు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఇది జరుగుతుంది.
మనస్సు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నప్పుడు, తెలివితేటలు శుద్ధి చేయబడతాయి మరియు శుద్ధి చేయబడతాయి. ఆ సమయంలో అతను శివుడు లేడని, కైలాసం లేడని, శక్తి లేదని, ఏమీ లేదని అర్థం చేసుకుంటాడు.
అహంకారం లేని మనస్సు, ఇంద్రియాల సహాయం లేకుండా ఉంటుంది, వివిధ ప్రభావాలు, అనేక శక్తులు మరియు పరస్పర చర్యల గురించి తెలియదు. మనస్సు అహంకారం, "నేను" అనే స్థితి లేకుండా ఉంటేనే ఇంద్రియాల సహాయం లేకుండా ఉంటుంది. శూన్యం లేదా శూన్యత అనే దశ ఆనందంతో నిండి ఉంటుందని, అక్కడ ద్వంద్వం పూర్తిగా తుడిచిపెట్టబడిందని భైరవుడు చెబుతున్నాడు. ఈ శూన్య దశ భైరవుడు తప్ప మరేమీ కాని భైరవితో నిండి ఉంటుంది. ఈ స్థితిని వివరించలేము కానీ ఆనందం ద్వారా అనుభవించవచ్చు.
ఆరాధకుడు పూజించే వాటిలో కలిసిపోతాడు. ద్వంద్వం "అది"లోకి తొలగిపోతుంది మరియు అక్కడ "అది" మాత్రమే ఉంటుంది. సాధకుడు ఉనికిలో ఉంటాడు కానీ అతను "అది"గా ఉంటాడు. ఈ దశలో ఎవరు పూజించబడాలి ఎందుకంటే విషయం మరియు వస్తువుగా భేదం లేదు. ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉంటే, ఒకరు మరొకరికి గౌరవం ఇవ్వవచ్చు, కానీ ఇక్కడ రెండవది లేదు. ఈ దశను నిష్కళంకమైన సంపూర్ణత యొక్క దశ అని పిలుస్తారు. భైరవుడు "భైరవి భైరవాత్మనాహ" అని అంటాడు, రెండింటి మధ్య తేడా లేదు. శివుడు మరియు శక్తి రెండు వేర్వేరు అస్తిత్వాలు కాదు. వారు ఒకరు. వారు శివ-శక్తి ఇయ్కం (ఐక్యం కూడా కాదు). వారిని శివ అని పిలుస్తారు. అందుకే లలిత సహస్రనామం నామం 998 ఆమెను "శ్రీ-శివ" అని సంబోధిస్తుంది.
ఈ అత్యున్నత స్థితిని తంత్ర శాస్త్రాలలో "భైరవి" అని పిలుస్తారు. శ్లోకం (17) "పర పరరూపేణ పరదేవి" అని చెబుతుంది. పరా, అత్యున్నతమైన, పర-రూప, అత్యున్నత రూపం మరియు పరా-దేవి, ఆమె ఆ దేవి లేదా ఆమె అది. ఆమె పూర్వజన్మ రూపంలో భైరవ. భైరవిని పరమాత్మగా పేర్కొనడానికి కారణం నిజమైన భైరవుడు అర్థం చేసుకోలేనిది. అందువల్ల, భైరవుడు ఒకరు ఆలోచించగల అత్యున్నత రూపం. భైరవుడు సాధించలేనివాడు కాబట్టి, భైరవుడిని భైరవ అని కూడా పిలుస్తారు. తంత్రం ఒక శాస్త్రం మరియు అవి వివరించలేని దానిని గ్రహించవు కాబట్టి తంత్రాలు భైరవిని పూజించాలని సమర్థిస్తాయి. భైరవుడు వివరించలేనివాడు. స్వీయ-సాక్షాత్కారం భైరవ స్థాయిలో జరుగుతుంది మరియు భైరవిని దాటి ఏమి జరుగుతుందో ఎవరికీ తెలియదు. భైరవిని అధిగమించలేని మానవ అసమర్థత భైరవిని భైరవ అని పిలుస్తుంది.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం పార్ట్ 4. శ్లోకాలు 18-23
శక్తికి, శివుడికి మధ్య తేడా లేదు ' అని భైరవుడు చెబుతూనే ఉన్నాడు.
శక్తి శివుని శక్తిని కలిగి ఉన్నవాడు తప్ప మరొకటి కాదు.
స్త్రీ లింగం శక్తి మరియు పురుష లింగం శివుడు. ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఏకైక తేడా ఇదే. భైరవుడు అత్యున్నతంగా ఉత్కృష్టంగా ఉండటం ద్వారా అన్నింటినీ అధిగమిస్తాడు. అతను దేనినీ అధిగమించాలనే ఉద్దేశ్యం కలిగి ఉంటాడు కానీ శక్తి యొక్క అగోచరమైన ఉన్నతత్వంలో ఉంటాడు. అందువల్ల, శక్తి లేదా భైరవి శివుని దైవిక శక్తి తప్ప మరొకటి కాదు.
శివుడు లేకుండా శక్తి ఉనికిలో ఉండలేడని ఇప్పుడు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. నేరుగా పనిచేయడానికి బదులుగా, శివుడు తన దైవిక శక్తిని శక్తికి మళ్ళించాడు.
అందుకే ఆమెను 'పర' (పరశక్తి) శక్తి (పరాశక్తి) అని పిలుస్తారు. అసలు శ్లోకం 'అ-బేధ' అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తుంది, అంటే తేడా లేదు. అందువల్ల, శక్తి పూర్తిగా తన శక్తులన్నింటినీ కలిగి ఉన్న శివుడి స్వంతం. అగ్ని శక్తి అగ్ని నుండి భిన్నంగా లేదని భైరవుడు చెప్పాడు. అగ్ని వేడి, కాంతి మొదలైన వివిధ శక్తులను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. కానీ అవి మండుతున్న అగ్ని నుండి భిన్నంగా పరిగణించబడవు. శక్తితో తనను తాను గుర్తించుకునే వ్యక్తి స్వయంచాలకంగా శివుడు అవుతాడు. ఈ విలక్షణమైన స్థితికి చేరుకునేది సాధకుడు తనను తాను శక్తితో గుర్తించుకున్నందున మరియు శివుడిని పొందడానికి అతను చేయవలసినది మరేమీ లేదు, ఎందుకంటే శివుడిని పొందడం శక్తిని పొందడం కంటే భిన్నమైనది కాదు. భైరవుడు భైరవిని "శివ ప్రియే" (శివుని ప్రేమించేవాడు) అని సంబోధిస్తూ సూర్యకిరణాలు సూర్యుడి నుండి భిన్నంగా లేవని లేదా దీపం యొక్క కాంతి దీపం నుండి భిన్నంగా లేదని చెబుతాడు. సూర్యుడు దాని కిరణాల ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోబడతాడు మరియు దీపం దాని కాంతి ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోబడుతుంది. కాంతి సూర్యుడు మరియు దీపానికి పర్యాయపదం. కాంతి ఉన్నప్పుడు, దానిని పగలు అంటారు మరియు కాంతి లేనప్పుడు దానిని రాత్రి అంటారు. కాంతి ప్రబలంగా ఉన్నప్పుడు, సూర్యుడు కాంతికి కారణమని సూచిస్తుంది. కాంతికి మూలం కాంతి ద్వారా మాత్రమే తెలుస్తుంది. అదే విధంగా శివుడు శక్తి ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోబడతాడు. శక్తి మూలం (శివుడు) శక్తి ద్వారా మాత్రమే తెలుసుకోబడతాడు. వస్తువులు కాంతి ద్వారా గ్రహించబడతాయి, దాని మూలం సూర్యుడు.కాంతి లేకుండా, వస్తువులను గ్రహించలేము. అదే విధంగా విశ్వం శక్తి ద్వారా సాక్షాత్కరించబడుతుంది,
దాని మూలం శివుడు. శివుడు శక్తికి ఈ క్రింది విధంగా చెప్పి ఉంటే, ఈ వివరణను తప్పించుకోవచ్చు.
'నువ్వు నా నుండి భిన్నంగా లేవు. నువ్వు మరియు నేను ఒకటే. నువ్వే నా శక్తి. నా శక్తులన్నింటినీ నీకు బదిలీ చేశాను. నా శక్తులన్నింటినీ నీకు బదిలీ చేసిన తర్వాత కూడా, నేను పరమాత్మగానే ఉంటాను. నన్ను అస్సలు అధిగమించలేను. ప్రజలు నీ ద్వారా మాత్రమే నన్ను తెలుసుకోగలరు. వారు నన్ను విడిగా గ్రహించలేరు. నువ్వు నా నుండి విడదీయరానివి అయినప్పటికీ, నువ్వు ఎప్పటికీ నేనుగా మారలేవు. నువ్వు నాలో భాగం మరియు నేను నీలో భాగం కాదు.'
ఇప్పుడు భైరవికి ఈ క్రింది వివరణలు అవసరం
1. త్రిశూలం ఎవరి చిహ్నం? త్రిశూలం శివుడు మూడు కొమ్మలతో పట్టుకున్నాడు. ఈ కొమ్మలు మూడు ప్రత్యేకమైన దైవిక చర్యలైన ఇచ్ఛ (సంకల్పం), జ్ఞాన (జ్ఞానం) మరియు క్రియ (చర్యలు)
2. పుర్రెల దండను ఎవరు ధరిస్తారు? వాస్తవానికి అది భైరవుడు. పుర్రెలు అత్యున్నత చైతన్యాన్ని సూచిస్తాయి.
3. సమయం మరియు స్థలం లేని మరియు వివరణకు అతీతమైన ఆ పార స్థితిని ఎలా గ్రహించవచ్చు? ఇక్కడ ఆమె సంపూర్ణత యొక్క నిజమైన గుర్తింపును తెలుసుకోవాలనుకుంటుంది. సాధారణ మానవులకు అర్థమయ్యే విధంగా దీనిని వివరించాలని ఆమె కోరుకుంటుంది.
4. భైరవుని నోరు ఎలా అవుతుంది? శివుడిని పరాశక్తి ద్వారా మాత్రమే పొందవచ్చు. భైరవికి స్పష్టత అవసరమయ్యే ఏవైనా సందేహాలను ఎలా పెంచుకోవచ్చు? ఆమె శివుడిలో భాగం కాదా? అవును, ఆమె స్వయంగా శివుడే. అయితే, భైరవి శివుడిని ఎందుకు ప్రశ్నిస్తోంది? ఆమెకు సమాధానాలు తెలిసినందున ఆమె తన ప్రశ్నల గురించి పెద్దగా ఆందోళన చెందదు. కానీ విశ్వ తల్లి కావడంతో, ఆమె మానవత్వం గురించి ఆందోళన చెందుతుంది. ఆమె విశ్వం ఈ పద్ధతులను నేర్చుకోవాలని కోరుకుంటుంది. శివుడు ఈ ప్రశ్నలకు ప్రత్యక్ష సమాధానాలు ఇవ్వడని ఆమెకు తెలుసు. శివుడు 112 రకాల ధారణలను వివరించబోతున్నాడని కూడా ఆమెకు తెలుసు. ధారణ అనేది మనస్సు స్థిరపడిన ధ్యానంలో భాగం. ధారణ లేదా ఏకాగ్రత, ధ్యానం మరియు సమాధి ఏకకాలంలో జరిగితేనే సిద్ధులు లభిస్తాయి. శివుడు ధారణ పద్ధతుల ద్వారా మాత్రమే సమాధానం ఇస్తాడు. పతంజలి ఈ మూడింటినీ 'అంతరంగం' అని పిలుస్తాడు, అంటే అంతర్గతం. బాహ్యం నుండి అంతర్గతానికి పరివర్తన ధారణంతో ప్రారంభమవుతుంది. ఆధ్యాత్మికతకు పరివర్తన ఇక్కడ జరుగుతుంది. శివుడు భైరవి ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇవ్వడు. బదులుగా ఆయన విశ్వానికి 112 ఏకాగ్రత పద్ధతులను విప్పుతాడు. బోధన ఆచరణాత్మక స్థాయిలో జరుగుతుంది
విజ్ఞాన భైరవ తంత్రం పార్ట్ 5. శ్లోకాలు 24-27
ఇప్పుడు భైరవుడు 112 రకాల ఆచరణాత్మక మరియు నైపుణ్య నైపుణ్యాలను ఏకాగ్రత ద్వారా వివరిస్తూ భైరవుడికి సమాధానం ఇస్తాడు. ఇప్పటి నుండి, ప్రతి శ్లోకం ఒక నైపుణ్యంతో వ్యవహరిస్తుంది. అవగాహనను సులభతరం చేయడానికి సాధ్యమైన చోట సంస్కృత పదాలు తొలగించబడ్డాయి. 112 నైపుణ్యాలన్నింటినీ అనుసరించాల్సిన అవసరం లేదు. తనకు బాగా సరిపోయే ఏదైనా ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ నైపుణ్యాలను ఎంచుకోవచ్చు. ఎంపిక చేసుకోవడానికి, 112 రకాల అవగాహనలను అర్థం చేసుకోవాలి .
విజ్ఞాన భైరవ తంత్ర శ్లోకం 24 –
నైపుణ్యం 1
సాధారణ శ్వాస సమయంలో, శ్వాస లోపలికి (ఉచ్ఛ్వాసము) వెళ్లి బయటకు వెళుతుంది (నిశ్వాస). శ్వాస అనేది శ్వాసనాళం ద్వారా ఊపిరితిత్తుల లోపలకు ప్రవేశించి లోపల చివరి బిందువులకు చేరుకునే ప్రక్రియ. ఈ ముగింపు బిందువులు గుండె మరియు డయాఫ్రాగమ్ను కలుస్తాయి. ఈ బిందువును దృశ్యమానం చేయండి. వైద్యపరంగా ఈ ప్రాంతాన్ని కారియోడ్ఫ్రెనిక్ ప్లూరల్ సైనసెస్ అంటారు. మనం పీల్చే గాలి ఈ బిందువు వరకు పైకి వెళ్లి గుండె మరియు డయాఫ్రాగమ్పై ప్రభావం చూపుతుంది. డయాఫ్రాగమ్ కదలిక కుండలిని పైకి రావడానికి సహాయపడుతుంది. ఉచ్ఛ్వాస ముగింపులో గాలి ఒక సెకనులో కొంత భాగం నిశ్చలంగా ఉంటుంది, తర్వాత అది U మలుపు చేస్తుంది (వాస్తవానికి ఇది V మలుపు, ఎందుకంటే మనకు Uలో ఒక పాయింట్ రాదు) దాని నిశ్వాస ప్రక్రియను ప్రారంభిస్తుంది. నిశ్వాస ప్రక్రియ పూర్తయిన తర్వాత మరియు ఉచ్ఛ్వాస ప్రక్రియ ప్రారంభమయ్యే ముందు, గాలి దాని ఉచ్ఛ్వాస ప్రక్రియను ప్రారంభించే ముందు ఒక సెకనులో కొంత భాగం నిశ్చలంగా ఉంటుంది. సాధారణంగా ఉచ్ఛ్వాసము ముక్కు కొన నుండి 12 అంగుళాల దూరంలో ప్రారంభమవుతుంది. ఈ శ్వాస నిశ్చలతను, శ్వాస లేని స్థితిని గమనించండి. ఇది వెంటనే సాధ్యం కాకపోవచ్చు, కానీ నిరంతర సాధన ద్వారా ఈ రెండు నిశ్చలతలను గ్రహించడం సాధ్యమవుతుంది. ఈ నిశ్చలత బిందువులను గ్రహించినప్పుడు, భైరవ స్థితిని గ్రహిస్తారు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఆత్మసాక్షాత్కారం జరుగుతుంది. దేవుడు లేదా బ్రహ్మం అత్యున్నత స్థాయి స్పృహ అని స్పష్టంగా గుర్తుంచుకోవాలి.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్ర శ్లోకం 25 – నైపుణ్యం 2
ఈ నైపుణ్యం మునుపటి నైపుణ్యానికి కొనసాగింపు. ఉచ్ఛ్వాస ముగింపులో మరియు ఉచ్ఛ్వాస ప్రారంభానికి ముందు మరియు ఆ క్షణిక నిశ్చలత తర్వాత, శ్వాస U మలుపు తీసుకుని దాని నిశ్వాస ప్రక్రియను ప్రారంభిస్తుంది. V మలుపు యొక్క ఈ ఖచ్చితమైన బిందువును గమనించండి, తిరిగి (నిశ్వాస) ప్రారంభమయ్యే బిందువు. అక్కడ భైరవుడు ఈ బిందువులో సాక్షాత్కరిస్తాడు. భైరవుడు పేర్కొన్న బిందువులపై ఒకరు దృష్టి పెట్టగలిగితే, అటువంటి అవగాహన వెన్నుపాము యొక్క కేంద్ర కాలువ అయిన కుండలిని మార్గాన్ని శుభ్రపరుస్తుంది. అవగాహన యొక్క కంపన ప్రభావం కారణంగా శుభ్రపరచడం జరుగుతుంది.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్ర శ్లోకం 26 – నైపుణ్యం 3
ఈ నైపుణ్యం సుషుమ్నా నాడిని లేదా వెన్నుపాము యొక్క కేంద్ర కాలువను సక్రియం చేస్తుంది. ఈ నైపుణ్యంలో శ్వాస మరియు నిశ్వాసల కలయిక బిందువును తెలుసుకోవడం ఉంటుంది. ఈ కలయిక నైపుణ్యం 2లో చర్చించబడిన తిరిగి వచ్చే బిందువు చుట్టూ జరుగుతుంది. ఈ కలయిక బిందువులో ఉచ్ఛ్వాసము లేదా నిశ్వాస జరగవు. ఇక్కడ అవగాహనను స్థిరపరుస్తున్నప్పుడు, అవగాహన ప్రాపంచిక సంబంధాలపై కాకుండా కలయిక బిందువుపై స్థిరంగా ఉండటంతో మొత్తం తెలివితేటలు పనిచేయడం ఆగిపోతాయి. అవగాహన ఎంత సూక్ష్మంగా మారిందంటే అతని ఆలోచనలు డిస్కనెక్ట్ అయిపోతాయి మరియు అతను ఆలోచన లేకుండా ఉంటాడు. అతని స్పృహ అంతర్గతంగా స్థిరంగా ఉంటుంది మరియు ఇంద్రియాల ద్వారా అతని బాహ్య సంబంధం మూసివేయబడుతుంది. ఈ ప్రక్రియలో, సుషుమ్నా సక్రియం అవుతుంది. నైపుణ్యం 2లో, సుషుమ్నా కేవలం ఏకాగ్రత ద్వారా శుద్ధి చేయబడుతుంది. ఈ నైపుణ్యంలో, ఆలోచనా రహిత దశ (నిర్-వ్కల్ప) ద్వారా సుషుమ్నా సక్రియం చేయబడుతుంది. ఈ దశలో, ఒకరు భైరవుడిని గ్రహిస్తారు.
విజ్ఞాన భైరవ తంత్ర శ్లోకం 27 – నైపుణ్యం 4
ఉచ్ఛ్వాసము చేసినప్పుడు, నిశ్వాసము వెంటనే జరగదు మరియు నిశ్వాసము చేసినప్పుడు ఉచ్ఛ్వాసము వెంటనే జరగదు. శ్వాస ఒక క్షణం పాటు నిలుపుకోవడం లేదా ఒక క్షణం పాటు ఊపిరి తీసుకోకపోవడం. దీనిని 'కుంభక' అంటారు. శరీరం మనుగడ సాగించడానికి శ్వాస అనేది శక్తికి మూలం మరియు అందుకే దీనిని 'ప్రాణ' అని పిలుస్తారు, ప్రాణం లేకుండా భౌతిక శరీరం ఉనికిలో ఉండదు. ప్రాణమే కీలక శక్తి. చాలా సందర్భాలలో, తన శ్వాస ఒక క్షణం ఆగిపోయినప్పుడు భయంతో అతను క్షణికంగా మరణ స్థితిలోకి ప్రవేశించి ఉండవచ్చని గమనించి ఉండవచ్చు. ఎవరైనా ఎగురుతున్నప్పుడు మరియు విమానం తీవ్రమైన సాంకేతిక సమస్యను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, కమాండర్ చేసిన ప్రకటన విన్నప్పుడు అతను ఊపిరి ఆడకుండా ఉంటాడు. అతను ఉనికిలో ఉన్నప్పటికీ, అతని స్పృహ ఒక క్షణం స్పృహ కోల్పోయిపోతుంది. అతను తన గురించి మరియు పరిసరాల గురించి తెలియకుండానే ఉంటాడు. అతను ఆలోచన లేకుండా ఉంటాడు. మనస్సు యొక్క ప్రభావవంతమైన పనితీరుకు, ప్రాణ శక్తి అవసరం. అవసరమైన ప్రాణ సరఫరా నిలిపివేయబడినప్పుడు, మనస్సు కూడా ఆలోచన లేకుండా మారుతుంది. ఆలోచన లేని దశలో, ప్రాణం లేకపోవడం వల్ల వ్యక్తిగత స్వీయ ఉనికిని కోల్పోయి భైరవునిలో కలిసిపోతుంది. ద్వంద్వత్వం యొక్క అజ్ఞానం సత్య జ్ఞానానికి మార్గం సుగమం చేస్తుంది. ఈ నైపుణ్యం బలవంతంగా శ్వాసను పట్టుకోవడం (కుంభకం) కాదు. ఆలోచనా రహిత దశలో ఈ నైపుణ్యాన్ని అభ్యసించినప్పుడు, భైరవుడు సాక్షాత్కరిస్తాడు. అది దానంతట అదే జరుగుతుంది.
.